
این سه ماه که اینترنت قطع بود چه کردید؟
من خیلی بیشتر خودم رو مشاهده کردم، مردم و رفتارها رو میدیدم، پیوسته ورزش میکردم و یادگیری چیزهای جدید رو دنبال میکردم و تا جایی که ممکن بود هم کار میکردم.
و یک کار مهم دیگه هم میکردم:
با دقت به هم باشگاهیها و مردمی که در کنار هم زیست میکردیم نگاه میکردم، دو گروه از افراد بودیم، گروه افراد تهاجمی و گروه افراد آهسته و پیوسته!
من خودم سالها در دسته گروه افراد تهاجمی بودم، قصد کاری رو میکردم و با بالاترین شدت ممکن برای اون کار تلاش میکردم، معمولا از نرسیدن سریع به نتیجه یا خستگی زیاد دلسرد میشدم و مدتی استراحت میکردم و برای یک حمله تهاجمی دیگه آماده میشدم.
از یه جایی به بعد آسیبهای تهاجمهای قبلی و بیحاصلی کارهای سخت و خستگی به جامانده از تلاشهای پرشتاب و استراحتهای ملالآور، بهم ندایی داد، شاید داری اشتباه عمل میکنی!
(دقیقا شبیه اونایی که تو باشگاه اگر رفته باشید همهمون دیدیم یا شاید خودمون جز اونها بودیم، وزنههای سنگین رو با شتاب و اشتباه میزنند و مدام خودشون رو تو آینه نگاه میکنند و دنبال تغییرات در بدنشون بعد زدن هر حرکت هستند 😁)
منم بعد از اون روز و ندایی که شنیدم، اولین کاری که به طریق دیگهای شروع کردم ورزش بود، بدون شتاب، بدون دنبال کردن نتیجه خاص، بدون نیاز به انگیزه دو سال هر روز باشگاه میرفتم و از همون ورزش و احساس خوبی که داشتم راضی بودم، بعد دوسال بدن روی فرم و سلامتی و خواب خوب و هر نتیجهای که ورزش کردن داشت رو من داشتم.
از اون روز تلاش کردم جز گروه تهاجمیها نباشم و هر روز یه کار کوچک که من رو در مسیر نگه میداره بردارم، دروغ نگم کاملا موفق نبودم و هنوزم گاهی وقتها تهاجمی رفتار میکنم ولی کمتر از ۱۰ درصد مواقع…
این سه ماه خیلی سخت بود، ولی فکر کردم برای گروه تهاجمی خیلی سختتر بوده تا گروه آهسته و پیوسته، چون فرصتهای تهاجمی همه بسته بودند اما راه آهسته و پیوسته همیشه بازه.
الان که مجدد قراره شروع کنیم، اگر شما هم خیلی احساس سرخوردگی، کلافگی و عقبماندگی دارید و میخواهید به زندگی قبل این سه ماه، تهاجمی وارد شوید، پیشنهاد میکنم کمی مکث کنید، شاید راه دیگهای هم وجود داشته باشه که با عوارض کمتر، نتایج بهتری رو بهمون بده.
مهران منصوری فر - ۶ خرداد ۱۴۰۵